Liefdes Lot

De zon­neklaar
en het scheer­wol liggend
voort­duwend het rad
aan­reiken en schenken
waar oude wijze vrouwen
in drievoud rond het Al
zit­ten te spin­nen –verbonden

De ene zingt, zacht
van ebstroom, water­lopen
van lam­met­jes en lentes
voor­bi­jge­gane tij­den
hield zich vast
ik herin­ner een lied
een fraai timbre

De tweede, dynamisch
in het mid­den, stel­lig
bin­nen mijn ver­haal
alle wol rapend
van de stalvloer
pre­cies op het moment
dat het net gebeurt

De derde, dat is dus
voor een apart ver­haal
nog niet geschreven
en tot nu toe nooit verteld
van din­gen die komen
haar stem die de tijd vasthoudt
maar zij zegt iets, nog niet

Wij wachten
op de zon, klim­mend
boven op de hori­zon
Ik kijk diep, je ogen, toch van mij
elkaar vasthouden –ik laat je niet los
om de ocht­end, daarom. Ver­schi­jnin­gen
waar wij zien…
                           ons mor­gen
                           liggend;
                           samen

 

 

 

 

 

 

No Comments

Leave a Reply

Your email is never shared.Required fields are marked *